سبک هایپررئالیسم

هایپررئالیسم سبکی در نقاشی‌ و مجسمه سازی می باشد که اثر خلق شده توسط هنرمند شباهت زیادی به عکس با کیفیتی بسیار بالا دارد.

هایپررئالیسم در واقع سبکی از نقاشی است که از هنر عکاسی الهام می گیرد. در این گونه نقاشی ها، شما شاهد عکس هایی حاوی چهره انسان یا اشیای کشیده شده هستید. هایپررئالیسم به سبکی از نقاشی گفته می شود که جزئیات دقیق تصویر کشیده می شود و حالت فرا واقعی پیدا می کند.

نقاشی های هایپررئالیسم بیش‌تر شبیه عکس هستند تا تصویر. به گونه‌ای که شما با دیدن این تصاویر، مرز بین نقاشی و عکس را نمیتوانید تشخیص بدهید و گم خواهید کرد .

در حقیقت، نقاشی‌ها و مجسمه‌هایی که توسط هنرمندان هایپر رئالیست خلق می شوند تفاوتی با عکس‌های وضوح بالا ندارند.

هنرمند در این جنبش توانسته آنچه را که واقعی است، با آنچه غیرواقعی است به خوبی در کنار هم قرار دهد.
در حالیکه تصویر بربوم از دقت خاصی که آشکارا قابل درک می باشد برخوردار است، هنرمند نیز به جای دیدن مستقیم مضمون، اثرش را بر پایه عکاسی بوجود آورده است. بنابراین اثر او از لحاظ واقعیت و به لحاظ استعاری کمی فاصله دارد.از زمان اختراع عکاسی در اوایل قرن 19 هنرمندان از دوربین در جهت گرفتن تصاویر استفاده کرده اند،
با این حال هنرمندان هیچ گاه در نقاشی های خود نقش عکاسی را آشکار سازی نکردند چون آنرا به نوعی (تقلب) می دانستند.

تصاویر هایپر رئالیستیک به طور معمول 10 تا 20 برابر بزرگتر از اندازه منبع اصلی میباشد و از وضوح بالا در رنگ، دقت و جزییات برخوردار هستند. در بسیاری از نقاشی‌های سبک هایپر رئالیسم، از رنگ پاش و رنگ‌های اکریلیک، روغنی و یا ترکیبی از هر دو استفاده شده است .

فتورئالیست

کلمه «فوتورئالیسم» اولین بار در سال ۱۹۸۶ توسط لوئیس کی‌. مِیسِل به کار گرفته و در سال ۱۹۷۰ در کاتالوگ نمایشگاه «بیست و دو رئالیست»  موزه ویتنی دیده شد. این شیوه همچنین با برچسب‌هایی از قبیل سوپررئالیسم، نئورئالیسم، شارپ فوکوس رئالیسم و یا‌ هایپررئالیسم خوانده می‌‌شود.

به عنوان یک سبک هنری کاملا بالغ و پخته، فوتورئالیسم همانند ابسترکت اکسپرسیونیسم و مینیمالیسم، زیرمجموعه هنر مردمی یا همان پاپ آرت است که در اواخر دهه شصت میلادی ظهور کردند.

فوتورئالیسم سبکی است در نقاشی‌ که هنرمند از عکس برای خلق اثرش بهره می‌گیرد، این لفظ درابتدا به نقاشان امریکایی جنبشی که در اواخر سال ۱۹۶۰ و ابتدای ۱۹۷۰ آغاز شد اطلاق شد.

فتورئالیست ها نه تنها وابستگی شان را انکار نکرده، بلکه همواره تولیدات انبوه دنیای مدرن و ارتقاء هنر عکاسی را مورد تحسین و امتنان قرار دادند.

بنابراین اینطور به نظر می رسد که با اینکه تصویر یا اثر نهایی بر بوم به ظاهر بسیار واقعی است،اما یک قدم از واقعیت دور است چون تصویری دوباره تولید شده است.این هنرمندان همچنین با استفاده از دستگاه های اسلاید توانستند برای بار نخستین؛رنگ و نور را در کنار هم تلفیق کرده و آنها را به یک عنصر تبدیل کنند.
از نخستین فتورئالیست ها می توان به چاک کلوز، دان ادی، ریچارد استس، رالف گوئینگز، رابرت بچل، آدری فلک و دنیس پترسون اشاره کرد.

مقاله پیشنهادی : 10 نکته که راجع به اثر “مونا لیزا” نمی دانستید !

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *